هنگامی که فلز و اکسیژن در اتمسفر واکنش نشان می دهند، یک فیلم اکسید روی سطح تشکیل می شود. اکسید آهن تشکیل شده در فولاد کربنی معمولی همچنان به اکسیداسیون می انجامد، به طوری که زنگ می تواند گسترش یابد و در نهایت سوراخ ایجاد شود. فلزات مقاوم در برابر رنگ و یا اکسیداسیون (مانند روی، نیکل و کروم) می توانند برای آبکاری برای اطمینان از سطوح فولاد کربن استفاده شوند، اما، همانطور که شناخته شده است، این حفاظت تنها یک فیلم نازک است.
اگر لایه محافظ نابود شود، فولاد زیر شروع به زنگ زدگی می کند. مقاومت خوردگی شلنگ های فلزی بستگی به محتوای کروم دارد، زمانی که مقدار کروم به 10.5٪ اضافه می شود، مقاومت فولاد به خوردگی جو به طور قابل توجهی افزایش می یابد، اما زمانی که محتوای کروم بالاتر است، اما هنوز هم می تواند مقاومت در برابر خوردگی را بهبود بخشد، اما مبهم. دلیل این امر این است که وقتی فولاد با کروم آلیاژ می شود، نوع اکسید سطح به شکل یک اکسید سطحی شبیه به شکل فلز کروم خالص تبدیل می شود.
این اکسید غنی از کروم به شدت چسبناک را از اکسیداسیون بیشتر محافظت می کند. این لایه اکسید بسیار نازک است، که از طریق آن می توان جلوه طبیعی سطح فولاد ضدزنگ را مشاهده کرد، به طوری که فولاد ضد زنگ دارای یک سطح منحصر به فرد است. علاوه بر این، اگر سطح آسیب دیده باشد، سطح فولاد در معرض واکنش اتمسفری خود را تعمیر می کند، این «فیلم فشرده سازی» دوباره تشکیل می شود، همچنان نقش محافظتی را بازی می کند
